کلماتی برای یادآوری، مکث و بازگشت به خانه‌ای که در آن می‌تپیم.
بدن ما یک کتابخانه‌ی زنده است؛ هر حرکت، هر تنش و هر آرامش، صفحه‌ای از آن را می‌نویسد. در این سرمقاله، به بررسی چگونگی ذخیره‌ی تجربه‌های هیجانی در فاشیا و سیستم عصبی می‌پردازیم و راه‌هایی برای خواندن دوباره‌ی این آرشیو پیشنهاد می‌کنیم.
مطالعه‌ی سرمقالهگزیدهای از مقالات تخصصی ما در حوزه‌های سوماتیک، سیستم عصبی، فاشیا و آگاهی بدنی؛ با زبانی ساده و دقیق برای همراهی در مسیر بازگشت به بدن.
عصب واگ طولانی‌ترین عصب جمجمه‌ای است که نقشی کلیدی در عبور از حالت جنگ و گریز به حالت آرامش و هضم ایفا می‌کند. در این مقاله با پنج تمرین ساده برای فعال‌سازی این عصب آشنا می‌شوید.
بافت همبند یا فاشیا تنها یک پوشش فیزیکی برای عضلات نیست؛ بلکه ساختاری زنده است که استرس‌ها و ترومای حل‌نشده را در خود انباشته می‌کند و می‌تواند بر حالات هیجانی ما تأثیر بگذارد.
آیا احساس سنگینی و کرختی نشانه خستگی طبیعی بدن است یا سیستم عصبی ما برای محافظت از ما وارد فاز خاموشی شده است؟ تفاوت این دو حالت و راه‌های بیرون‌آمدن از آن را بررسی می‌کنیم.
وقتی ذهن درگیر اضطراب و افکار آینده می‌شود، تمرینات گراندینگ یا اتصال به زمین می‌توانند لنگرگاهی برای بازگشت به لحظه حال باشند. این پنج تمرین در هر زمان و مکانی قابل انجام هستند.
تروما تنها یک رویداد در گذشته نیست، بلکه ردی است که در سیستم عصبی ما به جا می‌ماند و بر نحوه‌ی واکنش ما به جهان تأثیر می‌گذارد. در این مقاله به چگونگی این ذخیره‌سازی می‌پردازیم.
در یک رویکرد آگاهانه از تروما، لمس فیزیکی بدون ایجاد حس امنیت و توافق قبلی می‌تواند سیستم عصبی را دچار آشفتگی کند. این مقاله به اصول اخلاقی و عملی لمس در کارهای سوماتیک می‌پردازد.
تنفس دیافراگمی یا شکمی، پایه‌ای‌ترین مهارت در رویکردهای سوماتیک است. یادگیری این نوع تنفس می‌تواند در کمتر از چند دقیقه، وضعیت سیستم عصبی را تغییر دهد.
روش فلدنکرایس یک رویکرد آموزشی است که از طریق حرکت و توجه، الگوهای حرکتی تثبیت‌شده را بازنگری می‌کند و فضای تازه‌ای برای انتخاب به بدن می‌دهد.
بدن هرگز دروغ نمی‌گوید؛ او همواره در حال گفتنِ حقیقتی است که ما اغلب شنیدنش را فراموش کرده‌ایم.
